Historia muzyki renesansu

Solmizacja i muzyka religijna

Czym jest solmizacja i kiedy powstała?

Solmizacja powstała właśnie w średniowieczu. W XI wieku opracował ją Anzelm z Flandrii, który prowadził chór. Postanowił wesprzeć śpiewaków i ujednolicić śpiew. Wymyślił takie nazwy dźwięków, które byłyby uniwersalne i łatwe do zaśpiewania dla każdego. Posłużył się hymnem ku czci św. Jana, którego pierwsze wersy składają się właśnie na te sylaby. Jedynym wyjątkiem był początek. W średniowieczu nutę „do” nazywano „ut”. Jednak z czasem okazało się, że jest to trudne do wykonania i zmieniono ją na sylabę bardziej miękką do wypowiedzenia.

Jak dalej rozwijała się muzyka?

Gatunkami jednogłosowej muzyki religijnej były msze, lamentacje, sekwencje czy inne formy chorału gregoriańskiego, a także pieśni religijne. Do tej ostatniej grupy należy bardzo znana pieśń religijna pochodząca z Polski, która uznawana była nawet za pierwszy hymn naszego kraju – „Bogurodzica”. Pochodzi z przełomu XIII i XIV wieku i jest najstarszą zachowaną pieśnią w języku polskim. Szczególnie upodobało ją sobie polskie rycerstwo i wykonywano ją jako hymn, który miał pokrzepić serca przed wielkimi bitwami. Jedną z najbardziej znanych bitew, przed którą Bogurodzica została odśpiewana przez polskich rycerzy, była bitwa pod Grunwaldem w 1410 roku. Scenę odśpiewania „Bogurodzicy” odegrano w filmie „Krzyżacy”.

Z czasem, muzyka średniowiecza zaczęła się coraz bardziej rozwijać. Mieliśmy do czynienia z muzyką jednogłosową, potem pojawiła się wielogłosowa, czyli do tego jedynego głosu dołączyły kolejne. Najpierw drugi, potem trzeci i czwarty. Muzyka stała się więc bardziej skomplikowana. Poszerzono też wiedzę na temat interwałów, czyli odległości pomiędzy poszczególnymi dźwiękami, współbrzmień, które one tworzyły, nowych melodii czy skal.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *